Eşref Toprak
Ekonomi & Tarım YAZARI

Eşref Toprak

Yerel Piyasa ve Tarım Uzmanı

Söke Ovası'nda Pamuk Yangını: Kilosu 47 Liraya Mal Oluyor, 41 Liraya Satılıyor!

Söke Ovası'nda Pamuk Yangını: Kilosu 47 Liraya Mal Oluyor, 41 Liraya Satılıyor!
Söke Ovası'nda çırçır fabrikalarının önündeki römork kuyruklarına ve Güllübahçe'nin kahvehanelerine bakın; çiftçinin yüzünde tebessümden eser yok. Tarlada kütlü pamuğun kilogram üretim maliyeti 47 lirayı bulmuşken, tüccarın ve serbest piyasanın üreticiye reva gördüğü fiyat 41-42 lira bandında çakılı kaldı. Kilosunda en az 5 lira cepten yiyen, her hasatta sermayesinden eriyen bir çiftçi yarın o tarlaya nasıl tohum atacak? Dekar başına 1.800 lira pamuk toplama makinesi parası, günlük deposu binlerce liraya dolan biçerdöver mazotu ve elektrik faturası gibi sırtımıza binen sulama birliği borçları kapıya dayanmışken, ovadaki bu yangını kim söndürecek?

Maliyet Tarlada 47 Lira, Fiyat Tüccarda 41 Lira

Söke Ziraat Odası’nın sahada çıkardığı bilanço durumu bütün çıplaklığıyla gösteriyor: Söke Ovası’nda pamuk ekim alanı 120 bin dekara kadar geriledi. Çiftçi artık borcu borçla çevirmekten yorulduğu için beyaz altını terk edip ayçiçeğine kaçıyor ya da arazisini boş bırakıyor. Son günlerdeki yağışların ovada hasadı geciktirmesi ve lif kalitesini tehdit etmesi yetmezmiş gibi, sanayici "dünya fiyatları yerinde sayıyor" diyerek yerli üreticinin malına burun kıvırıyor. İthal pamuğa yılda yüz milyonlarca dolar döviz ödeyen çarklar, yanı başındaki Aydın çiftçisinin 50 liralık haklı fiyat talebini duymazdan geliyor. Sanayici ve aracı zinciri ucuza kapattığı ham maddeyle kasasını doldururken, tarladaki üretici traktörünün anahtarını bankaya kaptırmamak için çırpınıyor.

Zeytinde de Pamukta da Makas Üreticinin Boğazında

Manisa’nın bağlarına, Denizli’nin ve Germencik’in zeytinliklerine gidin, orada da aynı feryat yankılanıyor. Zeytinde günlük yevmiye 1.500 liraya dayanmış, Edremit ve Ege genelinde sızma zeytinyağının kilogram maliyeti 280 lirayı geçmiş durumda; ancak tüccar üreticinin sıkışmışlığını fırsat bilip ham yağı ucuza kapatmanın hesabını yapıyor. Tarlada yok pahasına el değiştiren ürün, fabrikada ve toptancıda katlanıp çarşıdaki vatandaşın filesine lüks tüketim etiketiyle giriyor. Tüketici markette bir teneke yağa ya da pamuklu bir giysiye servet öderken, üretici tarladan borçla çıkıyorsa bu tablonun adı serbest piyasa değil, planlama faciasıdır.

Çıkış Yolu: Zamanında Prim Desteği ve Güçlü Taban Fiyat

Bu çıkmazı kırmanın yolu bellidir; çiftçiyi tüccarın insafına terk eden bu bozuk piyasa mekanizması acilen dönüştürülmelidir. Pamukta kütlü destekleme priminin üreticinin maliyet farkını derhal kapatacak seviyeye çekilmesi ve bürokrasiye takılmadan hasat döneminde nakit olarak ödenmesi şart. TARİŞ gibi köklü üretici birliklerinin devlet desteğiyle güçlü bir finansman havuzuna kavuşturulup, tüccarın fiyat kırmasını engelleyecek erken ve net bir taban fiyatla sahaya girmesi gerekir. Çiftçiyi lisanslı depoculukla tanıştırıp ürün senedi karşılığı faizsiz finansman sağlamazsanız, üretici her kasım ayında borcunu ödemek için malını zararına dökmeye devam eder. Kendi çiftçisini maliyetin altında ezdiren bir ekonomi, yarın sanayisinin çarkını döndürecek lifi de vatandaşı doyuracak yağı da dışarıdan satın almaya mahkûm kalır.
Yazıyı beğendiniz mi? Çevrenizle paylaşarak destek olabilirsiniz.

Yazarın Diğer Yazıları

İlginizi Çekebilir