Canan Egeli
Kültür & Seyahat YAZARI

Canan Egeli

Araştırmacı Gezgin & Kültür Elçisi

Bin Yıllık Agorada Sıkılan İlk Damla: Bafa’nın Gölgesinde Zeytinle Yeniden Doğmak

Bin Yıllık Agorada Sıkılan İlk Damla: Bafa’nın Gölgesinde Zeytinle Yeniden Doğmak
Sevgili Egeli dostlarım, kıymetli yol arkadaşlarım; kasım ayının o tatlı serinliği zeytinliklerin üzerine tül gibi inerken, ruhunuz hiç kadim bir rüzgârın fısıltısıyla uyandı mı? Ege’de sonbahar hüzün değil, bilakis bereketin ve toprağın uyanışının türküsüdür. Dün ve bugün zihnimi ve kalbimi Muğla’nın bağrına, Bafa Gölü’nün mistik sularına bakan Herakleia Antik Kenti’ne düşüren sıcacık bir haberle güne başladım. 12. Uluslararası Milas Zeytin, Zeytinyağı ve Turizm Festivali kapsamında, tarihin kalbi sayılan antik agoranın orta yerinde asırlık zeytin ağaçları hasat edildi. Sütunların gölgesinde toplanan taneler, soğuk sıkımla o eşsiz 'altın sıvıya' dönüştü. Ay Tanrıçası Selene ile ölümsüz uykudaki çoban Endymion’un aşkına şahitlik eden Latmos Dağları’nın eteklerinde, geçmiş ile bugünün böylesine kucaklaşması sizce de bir mucize değil mi?

Taşların Arasından Fışkıran Kadim Miras

Herakleia Antik Kenti Kazı Başkanı Prof. Dr. Zeliha Gider Büyüközer’in hasat sırasında altını çizdiği gibi; antik dünyada zeytinyağı sadece sofraların lezzeti değil, tapınakları aydınlatan kutsal bir alev, yaraları saran benzersiz bir şifaydı. Agoranın binlerce yıllık taşlarına değen zeytin taneleri toplandığında, aslında sadece bir mahsul değil; Homeros’un kulaklarımıza fısıldadığı o ölümsüz bilgelik derleniyor. Düşünsenize yol arkadaşım, belki de iki bin yıl önce bir filozofun dinlendiği, bir zeybeğin at koşturduğu topraklarda bugün makinelerin ve sepetlerin sesi çınlıyor, taze sıkılmış zeytinyağının o genzi yakan şifalı rayihası havaya karışıyor.

Soğuk Sıkımda Can Bulan Ege Ruhu

Sanatçı dostumuz Ayhan Sicimoğlu ve usta oyuncu Tamer Levent’in de katılımıyla şenlenen bu buluşmada, zeytinin dalından fabrikaya, oradan da damaklarımıza uzanan yolculuğu bir kez daha gösterdi ki gastronomi yalnızca yemek yemekten ibaret değildir. O, bir coğrafyanın karakteri, toprağın edebiyatıdır. Milas Meslek Yüksekokulu Aşçılık Bölümü gençlerinin zeytinyağlı tabaklarıyla hünerlerini sergilemesi, geleceğin de bu köklere emanet olduğunu kanıtlar nitelikteydi. Peki bizler, metropollerin beton grisine sıkışıp kalmışken, dalından koparılan tek bir zeytinin içinde saklanan bin yıllık bilgeliği dinlemeye ne kadar vakit ayırabiliyoruz?

Köklerimizi Hatırlama ve Yola Çıkma Vakti

Önümüzdeki hafta başlayacak olan ara tatil hareketliliği yaklaşırken TÜRSAB verileri de gösteriyor ki insanlar yeniden doğaya, şifaya ve köklere yöneliyor. Ege’nin termal kaynakları ve kadim köyleri bizi çağırıyor. Ancak seyahat etmek, sadece bir yerden bir yere gitmek midir? Yoksa bir köy kahvesinde taze demlenmiş çayı yudumlarken bir zeytin tanesine hürmetle bakabilmek mi? Sevgili yol arkadaşım; bugün kendine bir iyilik yap, sofrana koyduğun bir damla zeytinyağına banarken ekmeğini, Latmos’un rüzgârını ve o agoradaki ağaçların sabrını hatırla. Soruyorum sana: Ruhunu toprağın ve tarihin sesine teslim etmeye ne zaman hazır olacaksın?
Yazıyı beğendiniz mi? Çevrenizle paylaşarak destek olabilirsiniz.

Yazarın Diğer Yazıları

İlginizi Çekebilir