Canan Egeli
Kültür & Seyahat YAZARI

Canan Egeli

Araştırmacı Gezgin & Kültür Elçisi

Rakamların Ötesindeki Hakikat: Zeytin Dallarından Dünyaya Fısıldanan Ege Masalı

Rakamların Ötesindeki Hakikat: Zeytin Dallarından Dünyaya Fısıldanan Ege Masalı
Sevgili Egeli dostlarım, can yoldaşlarım… Dün Londra’daki Dünya Seyahat Pazarı’ndan (WTM) gelen o gösterişli haberle güne uyandık; ülkemiz üçüncü çeyrekte 25,5 milyar dolarlık tarihi bir turizm gelirine imza atarak tüm zamanların rekorunu kırdı. Dünyanın gözü kulağı kıyılarımızda, antik rotalarımızda. Fakat ben bu sabah bilgisayar ekranlarındaki o ışıltılı grafiklere değil; Aydın dağlarının yamaçlarında çırpılan zeytin dallarına, tarlalara serilen yaygıların üzerine pıtır pıtır düşen siyah incilere baktım. Soruyorum size yol arkadaşlarım: Turizm gerçekten devasa kongre merkezlerinin ve bilanço tablolarının soğuk matematiğinden mi ibarettir, yoksa bir köy kahvesinde çınarın altına oturup közde pişen kahveyi yudumlarken hissettiğiniz o tarifsiz aidiyette mi gizlidir?

Gümüş Yaprakların Gölgesinde Başlayan Kadim Telaş

Kasım ayı kapımızı çaldığında Ege’nin damarlarında kan değil, adeta saf zeytinyağı akmaya başlar. Homeros’un "sıvı altın" dediği, tanrıça Athena’nın bilgelik ve barış nişanesi olarak bu topraklara armağan ettiği o kutsal ağacın hasat telaşı sardı dört bir yanımızı. Kuzey Ege’nin serin poyrazından Edremit Körfezi’ne, Milas’ın taşlık yamaçlarından Bademli’nin zeytinliklerine kadar her yerde aynı hummalı çalışma var. Daha yeni tamamlanan İzmir Kültür Yolu Festivali maratonunun ardından kentin sokaklarında yankılanan gastronomi rotalarını, fırından yeni çıkmış boyozun kokusunu ve şevketi bostanla harmanlanan o kadim sofraları hatırlayın. İşte Londra’da alkışlanan o büyük başarının asıl omurgası; tarlada sabah ayazında zeytin toplayan teyzelerimizin nasırlı ellerinde, toprağa bereket duasıyla dokunan Ege insanının alın terinde gizlidir.

Sütunların Arasında Yankılanan Efe Heybeti ve Mitler

Sardes’in altın rengi Lidya kalıntılarından Efes’in ak mermerli sütunlarına, Kadifekale’nin yamaçlarından Stratonikeia’nın asırlık çınarlarına kadar nereye adım atsanız taşların dile geldiğini duyarsınız. Artemis’in doğurgan bereketi, Apollon’un ışığı ve efelerimizin toprağa diz vurduğunda yeri göğü inleten o vakur duruşu olmasaydı, kuru istatistikler hangi seyyahın kalbini fethedebilirdi? Bir araştırmacı gezgin olarak beni yollara düşüren şey konaklama sayıları değil; Urla’nın daracık bir taş sokağında önüme konan taze sıkılmış, genzi hafifçe yakan zümrüt yeşili zeytinyağının ve nohut mayalı ekmeğin fısıldadığı bin yıllık hikâyedir.

Gözümüzü Rakamlardan Toprağa Çevirme Zamanı

Şimdi durup kendimize şu can alıcı soruyu sorma vakti: Dünyanın akın akın geldiği, hayranlıkla keşfettiği bu coğrafyayı ruhunu incitmeden, zeytinini ve antik hafızasını hırpalamadan geleceğe taşıyabilecek miyiz? Bir zeytin ağacının gölgesini, sakin bir balıkçı köyünün huzurunu koruyamadıktan sonra gelen rekorların yarınımıza ne faydası olur? Haydi yol arkadaşım; bugün kasımın serin rüzgârı eserken şehirden biraz uzaklaş, taze sıkılmış zeytinyağının o meyvemsi kokusunu içine çek ve toprağa şükranla bas. Çünkü Ege, rakamlarla ölçülemeyecek kadar derin bir sevdadır.
Yazıyı beğendiniz mi? Çevrenizle paylaşarak destek olabilirsiniz.

Yazarın Diğer Yazıları

İlginizi Çekebilir